Kung Fu-reis 2008 - Guangzhou

Op vrijdagmiddag met de trein naar Guangzhou (Canton), hoofdstad van de provincie Guangdong en de vijfde havenstad van de wereld. Het is een reis van enkele uren en ook de enige treinreis die we maken in China. Aankomst laat in de middag en vervolgens als waanzinnigen rennen met alle bagage om nog op tijd geld te wisselen voordat de banken sluiten voor het weekend. De yuen blijkt helaas behoorlijk in waarde te zijn gestegen, jammer voor ons, minder geld voor onze euro’s...

We overnachten hier twee keer in een redelijk hotel. Guangzhou is een enorme stad met ruim 6 miljoen inwoners, met de voorsteden erbij 10 miljoen. Het is de thuisstad van onze Kung Fu-familie, de stad waar sifu twintig jaar heen ging om te trainen met de twee jaar geleden overleden si pak Zhang Bingxin. Zhang was de oudste leerling van zijn si kong Wong Suen Ting.

Was het in Hong Kong heet, hier was het werkelijk snikheet. Boven de 30 graden, wat wel 40 leek door de hoge luchtvochtigheid en de werkelijk niet te beschrijven luchtvervuiling van het drukke verkeer. Motorfietsen zijn hier inmiddels verboden door de vele ongelukken, het auto- en fietsverkeer is massaal.

Bijzonder was onze ontmoeting met de overgebleven familieleden van onze Liu He Men-familie. We hebben gegeten met twee neven en de zus van si pak en met een Kung Fu-oom, de laatste leerling van si pak in Guangzhou. Allemaal oude mensen. Er is in Guangzhou geen nieuwe Liu He Men-generatie meer...

Lees verder over de Kung Fu-reis Xinhue

Plaat bij het graf van Si Pak
Plaat bij het graf van Si Pak
Bijeenkomst met Kung Fu-oom en familie van Si Pak
Bijeenkomst met Kung Fu-oom en familie Si Pak

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis

  • Hong Kong
  • Guangzhou
  • Xinhue
  • Huangshan, de Gele Bergen
  • Huangshan, de Gele Bergen (vervolg)
  • Hangzhou
  • Shaolin Tempel
  • Shaolin Tempel (vervolg)
  • Beijing
  • Beijing (vervolg)

 


Kung Fu-reis 2008 - Xinhue

Zondag 19 oktober rijden we na veel gesteggel over de fee met een gehuurd busje naar Xinhue. Drie uur rijden ten noorden van Guangzhou, nog steeds in de provincie Guangdong. We zijn met z’n negenen inclusief de Chinese chauffeur; de ‘Haarlemmers’ Ricardo, Daan en Ronald blijven een paar dagen langer in Guangzhou om de stad nog wat rustiger te bekijken.

De rit is leuk en avontuurlijk. De chauffeur toetert voortdurend om onduidelijke redenen, wat de reis bijzonder levendig maakt. Opvallend en heel grappig zijn de enorme aantallen kleine motorfietsen van 175 cc op de weg. Je ziet de gekste situaties: hele families op één motorfiets met de kinderen tussen de ouders geperst, mensen met grote kippenkooien of enorme stapels bagage en rotzooi achterop. De auto is voor de gewone Chinees duidelijk (nog?) niet het meest gebruikte particuliere vervoermiddel.

Als we aankomen in Xinhue is het avond geworden en al donker. We worden opgewacht door een bijzondere tweeling. Het zijn bekende Choy Lee Fat-leraren, beiden heel klein van stuk ( zelfs Ying voelde zich naast hen een reus en noemt de tweeling ‘schattig’ ) en ze zijn bijzonder goed in hun Kung Fu!

We blijven twee heerlijke dagen in Xinhue. Een leuke plaats, half dorps, half steeds. We logeren in een comfortabel en schoon hotel en ’s avonds koelt het er bovendien lekker af, we kunnen hier prima trainen. Bovendien kost een uur goede massage maar 4 euro, 2 uur kost slechts 6 euro. Iedereen nam het er dus van...

Met de tweeling na de Choy Lee Fat-training
Met de tweeling na de Choy Lee Fat-training
Met Wong voor de eerste Choy Lee Fat-school van Cheung Hung
Met Wong voor de eerste Choy Lee Fat-school

We krijgen les van zowel de tweeling als van Doc Fei Wong. Doc Fei Wong heeft in Amerika een federatie opgericht om de Choy Lee Fat te behouden en door te geven. Dit had dezelfde reden als die sifu had voor het oprichten van de internationale Zhang Bingxin Liu He Men Federation voor het behoud van de Liu He Men-stijl. Het gaat om stijlen die in China verloren dreigen te gaan en die soms voor hun overleven zijn aangewezen op buitenlanders.

Doc Fei Wong heeft nog een bijzonder initiatief genomen. Hij is een stap verder gegaan door de oorspronkelijke Cheung Hung-stijl Choy Lee Fat als het ware terug te enten in China. Hij woont nu in Xinhue om de tweeling te begeleiden en om een nieuwe generatie kinderen te trainen en instrueren.

Wat ook bijzonder leuk en waardevol is, is ons bezoek aan het oude 19e eeuwse huis en de eerste school van Cheung Hung, die de eerste Choy Lee Fat-school oprichtte in 1836. Het huis blijkt nog in goede staat, dankzij de restauratie van zowel huis als school. Ook daarvoor heeft Wong gezorgd. We worden rondgeleid door de 77-jarige huisbewaarder van de vierde generatie Choy Lee Fat! We horen en leren veel over de geschiedenis en achtergrond van de stijl en de belangrijkste meesters die gezorgd hebben voor de verspreiding van de stijl over China.

Lees verder over de Kung Fu-reis door Huangshan, de Gele Bergen.

 

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis

 


Kung Fu-reis 2008 - Huangshan, de Gele Bergen

Op dinsdag 21 oktober gaat onze reis weer verder. We keren met een ander busje terug naar Guangzhou. Een tocht met veel rare omzwervingen, want de chauffeur raakt de weg kwijt. ’s Avonds vertrekken we in noordelijke richting met het vliegtuig. We gaan naar de beroemde Gele Bergen. Deze liggen in het zuiden van de oostelijke provincie Anhui, ongeveer op de hoogte van Sjanghai, maar vanuit deze stad toch nog een uur vliegen naar het westen. Het is dus geen zeeprovincie.

Huangshan is de verzamelnaam voor een gebied van meer dan 150 km2 met daarin 72 pieken. De drie hoogste van bijna 2000 meter zijn de Lotuspiek, de Piek van de Heldere Top en de Piek van de Hemelse Hoofdstad. Het gebied wordt als heilig beschouwd en behoort tot de grootste toeristische trekpleisters van China, samen met o.a. de Verboden Stad en de Grote Muur. Het is een van de bergen die iedere Chinees een keer in zijn leven beklommen wil hebben. En omdat er steeds meer Chinezen geld hebben om te reizen, wordt het er steeds drukker. Dat is duidelijk te merken.

De natuur is er ongelofelijk mooi door de mistige, mysterieuze bergpieken en wordt al eeuwenlang vereeuwigd door Chinese kunstenaars in prenten en schilderijen. Het landschap heeft werkelijk alles waar je van droomt: de legendarische pijnbomen, vreemd gevormde rotspartijen, de beroemde en magische ‘sea of clouds’, steile hellingen, grootse uitzichten. Maar niet alleen voor de schoonheid komen hier van oudsher mensen naartoe. Velen gingen en gaan er heen om zich terug te trekken uit de wereld en om te mediteren.

We logeren in een werkelijk prachtig hotel, chique, splinternieuw en met een enorme, duur ingerichte foyer. Maar zoals zo vaak in China worden we als gasten ook meteen gratis voorzien van een zware rioollucht die het verblijf wat minder sfeervol maakt... Heel leuk is dat hier inmiddels ook Gao Quan Li is gearriveerd. Gao is een Kung Fu-familielid uit Beijing en al vele jaren een goede vriend van sifu. Hij zal de rest van de reis bij ons blijven.

Lees het vervolg op de Kung Fu-reis door Huangshan, de Gele Bergen

Alle Chinezen willen naar Huangshan
Alle Chinezen willen naar Huangshan
Kenny vertrouwt volledig op het hekje
Kenny vertrouwt volledig op het hekje
Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis


Kung Fu-reis 2008 - Huangshan, de Gele Bergen (2)

De volgende morgen vroeg gaan we met een kabelbaan van 2800 meter naar boven voor een zware wandeltocht van vier uur. We zijn verbaasd over het grote aantal Chinese 50-plussers dat hier als toerist rondloopt. Oudere Chinezen van boven de zestig en nog veel ouder volbrengen hun wandeltocht schijnbaar moeiteloos. Dat kunnen we ons bij ouderen in het Westen haast niet voorstellen. Het is een voortdurende vermoeiende klimpartij of lastige afdaling over stenen trappen met ondiepe treden. Vooral dat laatste is lastig voor mensen met grote Hollandse voeten.

Als je het niet volhoudt, kan je draagstoelen huren [die tevens dienst doen als ambulance als je het echt begeeft]. Ook kan je tasdragers huren, mannen die de bagage van anderen sjouwen. Een beroep waar je een bijna onmenselijke conditie voor moet hebben, want de lucht op deze hoogte is ijl.

De tocht is indrukwekkend en alle moeite waard. De natuur, de uitzichten en de sfeer zijn uniek. Het is bovendien mooi weer, waar we erg mee boffen. Voor onze aankomst had het veel geregend en later hoorden we dat na ons vertrek het weer was gaan gieten. Na afloop laten we ons doodmoe weer per kabelbaan naar beneden zakken. En dan te bedenken dat veel Chinezen zelfs geen gebruik maken van die kabelbaan. Zij beklimmen de Huangshan via de oostelijke trappen (7.5 km, circa 5 uur), overnachten dan vaak op de berg om de zonsopgang mee te maken, en dalen dan weer af via de westelijke trappen (15 km).

Maar wij overnachten niet op de ijskoude berg, we keren terug naar ons luxe hotel, met weer een heerlijke massage om ff bij te komen.

Lees verder over de Kung Fu reis door Hangzhou.

Per draagstoel de berg op
Per draagstoel de berg op
Even rusten
Even rusten
Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis


Kung Fu-reis 2008 - Shaolin Tempel

Tegen middernacht landen we in de provincie Henan. We zijn nu langzamerhand een stuk noordelijker en de temperatuur is hier in Centraal-China veel lager dan in het Zuiden. Henan ligt nog een stuk ten zuiden van Beijing en grenst in het noorden aan de provincie Hebei. Het ligt aan de middenloop van de Huang He, de Gele Rivier en wordt beschouwd als de wieg van de Chinese beschaving. Hier bevindt zich ook de beroemde Shaolin tempel of Shaolin School of Martial Arts. Daar gaan we rechtstreeks naartoe. Diep in de nacht komen we vermoeid aan in onze mooie kamers in het Shaolin Zen Hotel dat dicht bij de tempel ligt.

De volgende morgen staat een kleine groep van ons bijtijds op voor een afspraak met de monnik Shi Yan Bin. Shi is de leider van de achttien vechtmonniken van de Shaolin tempel. Hij woont in het tempelcomplex dat de monniken een sober onderkomen biedt. Met behulp van een tolk wordt er eindeloos gesproken en heel veel thee gedronken in een klein ijskoud kamertje. Geen verwarming in de winter, maar wel met airco voor de zomer. Shaolin heeft prachtig weer; overdag mooi en zonnig, ’s ochtends en ’s avonds ijskoud. Het lijkt het meest op woestijnweer, Shaolin ligt op de berg Shao Shi (een van de vijf heilige bergen van China) in het Song Shan-gebergte. Hoe de monniken zich ’s nachts warm houden in de winter is ons een raadsel. Misschien nemen ze een kruik mee naar bed?

Sifu met de nieuwe abt van Shaolin
Sifu met de nieuwe abt van Shaolin
Training van de Shaolin Kung Fu School
Training van de Shaolin Kung Fu School
De theeceremonie wordt door Shi verzorgd op een speciaal daarvoor bestemd heel bijzonder antiek tafeltje waarop een uit hout gesneden pad zit met een muntje in zijn bek. Met een rondzwaaiende beweging worden de piepkleine theekopjes telkens opnieuw gevuld en krijgt ook de pad met het muntje de thee over zich heen. Dat dat een natte boel wordt geeft niet, want het tafeltje heeft een eigen afvoer!

Lees verder over het verblijf bij de Shaolin Tempel.

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis


Kung Fu-reis 2008 - Shaolin Tempel (2)

’s Middags brengt een andere monnik twee ongeveer 13-jarig jongens mee en trainen we enkele uren Kung Fu; handvorm tegen handvorm. Een bijzondere belevenis op een bijzondere plaats. Later hebben we nog een ontmoeting met de nieuwe abt van Shaolin. Dit is stom toeval. We zitten te eten in een etablissement dat we in Nederland een café-restaurant zouden noemen, als hij plotseling binnenkomt. Hoewel hij omringd wordt door een groep mensen, gaat sifu er meteen op af. Sifu kende de oude abt, maar niet de nieuwe. Het wordt een leuke onverwachte kennismaking.

De volgende morgen staan we al om vijf uur op om te gaan trainen bij de tempel. Helaas komt de trainer gewoon niet opdagen, een enorme teleurstelling, maar niets aan te doen. Mensen geven hier geen verklaring voor hun handelen en soms moet je ernaar gissen.

Wel hebben we weer een bijzonder gesprek met Shi Yan Bin in het ijskoude kamertje met de rozenhouten theetafel. Shi is vooral belangrijk voor onze School omdat hij degene is die in Shaolin de kennis van de Liu He Men Kung Fu heeft. Totaal onverwacht krijgt sifu bovendien nog een geheim gesprek met Shi De Yang, een monnik die veel onderzoek heeft gedaan naar de geschiedenis van de Liu He Men.

In de middag gaan we winkelen in de kleine stad Dengfeng, niet ver van Shaolin. Hier kan je veel fantastische Kung Fu-spullen kopen en dat doen we dan ook. Pakken, wapens etc. Lang kunnen we niet blijven, want we moeten naar de provincie-hoofdstad Zhengzhou om daar bijtijds kaartjes te kopen voor de nachttrein naar Beijing. Dat mislukt. Geen kaartjes meer te krijgen, want het is ongelofelijk druk. Het lijkt wel of hele volksstammen met de trein naar Beijing willen.

Sifu met belangijk Liu He Men geschrift naast Shi De Yang Sifu met belangijk Liu He Men geschrift naast
Shi De Yang

In de massagestoelen op het vliegveld
In de massagestoelen op het vliegveld

We nemen ons verlies en om zeven uur ’s avonds vertrekken we met een vliegtuig van China Southern naar Beijing. Voorzichtig maakt Syllun ons erop attent dat hij dacht dat deze maatschappij niet altijd even veilig is. Alsof zijn woorden kracht bijgezet krijgen, komen we in een vreselijke turbulentie terecht. Er wordt hier en daar flink in zakjes gekotst, maar gelukkig niet door ons. Laat op de zondagavond van 26 oktober komen we aan in Beijing.

Lees verder over de Kung Fu-reis door Beijing.

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis

 


Kung Fu-reis 2008 - Beijing

We blijven de rest van ons verblijf in China in Beijing en dat is een prettig vooruitzicht na de soms vermoeiende reeks van korte stops door China. En we kunnen nu ook serieuzer tijd besteden aan onze Kung Fu-training en de lessen die we krijgen.

Met een supermoderne bus worden we van het vliegveld weggevoerd. Hier merken we meteen de invloed van de Olympische Spelen. De bus is nieuw en schoon, met voor westerlingen goede, ruime stoelen en met informatieschermen in het Mandarijn en Engels. Als we aankomen in ons hotel maken we nog even kennis met de hippe zoon van Gao Quan Li, die in de filmindustrie werkt. Hij heeft onze reservering verzorgd. We gaan meteen naar onze kamers, want de volgende morgen moeten we vroeg opstaan om te trainen.

Ons hotel ligt in het Haidian-district, dat bekend staat om zijn Kung Fu-scholen. Ook de meeste universiteiten liggen in dit district en het is tegenwoordig ook het centrum van China’s IT-industrie. Het is meer dan 400 km2 groot en alleen hier al wonen zo’n 2.5 miljoen mensen, waaronder veel buitenlanders. Het district ligt vrij centraal in het noordwestelijk deel van de stadsprovincie Beijing, ongeveer een half uurtje met de bus (10 eurocent!) vanaf de Verboden Stad.

Sifu vindt het prima als we Beijing de komende tijd op eigen houtje gaan verkennen, maar we beginnen elke dag met Kung Fu trainen in het Purple Bamboo Park, ook wel Zizhuyuan Park of Black Bamboo Park genoemd. Dat betekent om half zeven op, om zeven uur zonder ontbijt de deur uit en ruim een half uur stevig doorlopen naar het park. Onderweg pikken we Gao Quan Li op, zijn huis ligt op onze route.

Training in het Purple Bamboo Park, Daan
Kung Fu training in het Purple Bamboo Park, Daan
Training in het Park, Sara
Kung Fu training in het Purple Bamboo Park, Sara
Vol verbazing lopen we het park binnen. We hadden wel verwacht dat er mensen trainen, maar niet zo’n enorme drukte om half acht ’s morgens! Grote groepen mensen die stijldansen oefenen of Chinees lijndansen met ondersteuning van luide muziek uit oude stereotorens met oude cassettebandjes. Tai Chi zien we, ook met zwaardvormen. Iets verder een gedeelte waar vooral de Kung Fu-vechters zijn. Daaronder zijn ook nogal wat oude mannetjes. We zien ze hun benen rekken tegen de boomstammen. Ze maken daarbij rustig een praatje met hun voet boven hun schouders. Geweldig!

Sifu heeft een lerares voor ons gecharterd. Zij zal ons de komende dagen trainen in een iets afwijkende Liu He Men Kung Fu-stijl, de Xiao Liu He Men-vorm. Onze lerares blijkt een ontzettend aardige en behulpzame vrouw. Ze is tamelijk gezet en heeft een heel vriendelijk gezicht. Ze is al in de vijftig en draagt tijdens de training altijd roze kleding. Kortom, niet wat je in eerste instantie verwacht van een Kung Fu-leraar in China. Maar schijn bedriegt. Uit haar demonstraties blijkt duidelijk dat je met dit dametje beter geen ruzie kunt hebben, ze heeft echte Kung Fu-kracht in zich!

Lees verder over het vervolg op de Kung Fu-reis door Beijing.

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis


Kung Fu-reis 2008 - Beijing (2)

Na de trainingen ontbijten we pas. De eerste dagen in een MacDonalds omdat ze daar ’s ochtends pannenkoeken serveren, maar daarna gaan we over op de lokale stalletjes. Maar 50 eurocent voor een prima Chinees ontbijt: soep en noodles, geen brood, zuivel en zoetigheid. Bijna iedere dag laten we ons na de training ook weer uitgebreid lekker masseren. Dit is een gewoonte waar de westerling gemakkelijk aan went in China.

De rest van de dag gaat iedereen steeds zijn eigen weg in groepjes, soms met een tolk. We gaan naar de Chinese Muur, de Verboden Stad etc. Maar we gaan ook fanatiek shoppen. Beijing is een geweldige stad om te winkelen, met veel soorten warenhuizen allerlei markten, al of niet overdekt. We komen ook in een soort retro-buurt waar je de gekste dingen kan kopen en ook heel hippe kleding. Het weer is heerlijk, al begint het al wat kouder te worden ’s nachts.

Sifu en Ying brengen een bezoek aan Sun Ru Xian. Sun is een Kung Fu-broer van Gao Quan Li. Begin oktober is hij nog bij ons op bezoek geweest in Amsterdam. Hij ontvangt sifu en Ying hartelijk bij hem thuis. Hij heeft ook twee schattige kleine hondjes, wat in China nog steeds vrij uitzonderlijk is. Daarna neemt hij ze mee naar een heel mooi restaurant met in het midden een enorme vijver. De tafels staan op een soort schiereilanden, wat een bijzondere sfeer geeft.

Heerlijk eten met Gao Quan Li Heerlijk eten met Gao Quan Li

Met de Kung Fu-familie in Beijing
Met Kung Fu-familie in Beijing

Er is nog één gezamenlijk uitje voordat we weggaan: met z’n allen naar de Chinese opera. Op verzoek van Ying heeft Gao gezorgd voor kaartjes voor de Monkey King. Het verhaal gaat over een monnik die een reis onderneemt op zoek naar bijzondere Boeddhistische geschriften. Een hele mooie voorstelling met prachtige kostuums. Soms moesten we echter ons lachen bewust inhouden door de echt rare stemmen. We hielden ons echter kalm, ook uit respect voor de Chinezen en vooral voor Gao, die ernstig zat te genieten.

Op zondagochtend 2 november 2008 nemen we afscheid van Gao en zijn vrouw. Kenny gaat nog even chillen in Japan en Syllun gaat naar Hong Kong. De rest van ons vliegt na een fantastische reis terug naar Nederland, waar ons op Schiphol een warm welkom wacht van vrienden en familie.

Overzicht van alle pagina’s van de Kung Fu-reis